Ve ilk haftanın sonu... Odama yerlestim gibi. Of sanırım yavaş yavaş
yurt dışında olduğumu idrak etmeye başlıyorum. Öyle ki 5 aylık da
olsa kalıcı bir düzen kurmam gerektiğini anlayıp İkea'ya falan gittim
bişeyler aldım odam için falan.. Şimdi kendime bi sandviç yaptım
bol mozarella peynirli falan. Bol buldum ya ucuz bide of..
Arap yağı bol bulunca bi tarafına sürermiş hesabı.. Bide ayıptır söy-
lemesi bi kaç bira aldım kendime içicem birazdan...
Çok garip bir yer gibi geliyo burası şimdilik.. Tabiki alışılır ama
nerde öyle canım kuzu etleri, kokoreçler, dana etleri...
İnsanlar ölesiye domuz sosisi yiyor burda.. Tamam lezzetlide her gün
yenmezki be kardeşim...Iykk.. Gözüme şiddetle çarpan noktalardan
biri; Burda kendimi sınırlandırılmış hissetsemde, aslında herşey
insanlar için.. Otobüste giderken belini kırma riskin yok mesela
yollar bozuk falan değil çünkü.. Kaymak gibi.. Ne bileyim her
durakta otobüsün süspansiyonları iniyo ve otobüs kaldırıma sıfırlanıyo
kısa boylular ve engelliler rahat insin çıksın diye...
Her durakta anons yapılıyor aktarma bilgileri veriliyor falan.
Böylelikle şöförlerde minimum cinnet geçiriyor sorulan sorular
az olunca tabi... Ya bunun gibi daha onlarca şey ne bileyim anladınız
işte... Okul başlıyo pazartesi günü sonunda. Bakalım neler bekliyo beni..
Onlarida aktarmak için sabırsızlanıyorum.. Hadi görüşürüz hafta içi.
Ve ilk hafta...
